Pretraga Opšta bolnica Đorđe Joanović Zrenjanin

Bilten "Glas bolnice"

Tekst o JZPZ

Palijativno zbrinjavanje

Projekat „Razvoj palijativnog zbrinjavanja u Srbiji"

Imate pravo!

Kampanja "I plus i minus!"

Produži život

Projekat "Razvoj zdravstva Srbije"

Prof. Dr Đorđe Joanović





Đorđe Joanović (1871-1932.), osnivač Medicinskog fakulteta u Beogradu, inicijator osnivanja Instituta za patologiju u Beogradu, osnivač i predsednik Jugoslovenskog društva za izučavanje i suzbijanje raka (jedno od prvih takvih udruženja u svetu) i dekan Medicinskog fakulteta u Beogradu. Akademik Prof. dr Đorđe Joanović, član Kraljevske srpske akademije nauka, bio je naučnik svetskog glasa i jedan od pionira u oblasti laboratorijskog izučavanja onkoloških oboljenja i epidemiologije karcinogeneze. Iz oblasti opšte patologije dr Đorđe Joanović je ostavio 58 eksperimentalnih naučnih radova. Svoj naučni rad i karijeru na Univerzitetu u Beču je prekinuo i po završetku Prvog svetskog rata došao u Beograd u patriotskoj želji da pomogne ratom razorenoj Srbiji.
Prof. dr Đorđe Joanović je obavljao veliki broj funkcija kao član ili predsednik u 13 različitih zdravstvenih organizacija. Bio je dopisni član Kraljevske srpske akademije nauka, počasni član Matice srpske u Novom Sadu, stalni delegat Kraljevine Jugoslavije pri Međunarodnom 'ofisu' za javnu higijenu u Parizu, član nemačkog i češkog onkološkog Komiteta za suzbijanje raka, član redakcija brojnih medicinskih časopisa, predsednik Srpskog lekarskog društva, predsednik Jugoslovenskog lekarskog društva, predavač za vojni sanitet i član Sanitetskog saveta Vojske Kraljevine Jugoslavije, predsednik Mikrobiološkog društva Kraljevine Jugoslavije, predsednik Fonda za pomoć siromašnim studentima, član Komiteta međunarodnog instituta za geografsku patologiju, urednik Srpskog arhiva za celokupnu medicinu, predstavnik Kraljevine Jugoslavije u Sveslovenskom lekarskom savezu i na mnogim međunarodnim kancerološkim kongresima.
Institut za patologiju u Beogradu. Osnovna škola u Novom Miloševu i Opšta bolnica u Zrenjaninu nose ime ' Đorđe Joanović'.
U svoju rodnu Beodru (današnje Novo Miloševo) porodica Joanović je dolazila iz Beča na odmor u proseku jednom godišnje.

O poreklu prof. dr Đorđa Joanovića




Deda Đorđa Joanovića, Aksentije Joanović, bio je pravoslavni sveštenik i paroh Pravoslavne crkvene opštine u Beodri. Aksentije je bio dobar prijatelj sa pravoslavnim sveštenikom Dionisijem Jakšićem (otac slikara i pesnika Đure Jakšića) koji je bio rodom iz susednog sela Karlova (odakle se odselio u Srpsku Crnju). Njihovi sinovi, Hariton Joanović i Đura Jakšić (koji je dolazio u goste očevoj rodbini u Karlovo), družili su se u detinjstvu u Beodri i Karlovu i postali dobri drugovi. Aksentije je svoga sina Haritona poslao na školovanje u Beč, gde je ovaj diplomirao advokaturu i tamo ostao da živi i radi. Hariton se u Beču oženio i sa svojom suprugom Marijom dobio dva sina: Đorđa i Simeona.
Roditelji Đorđa Joanovića, otac Hariton i majka Marija, ostali su zapamćeni kao veliki dobrotvori i altruisti. Đura Jakšić je u Beč došao 1852. da nastavi svoje studije slikarstva Tako se njihovo drugarstvo iz detinjstva u Beodri nastavilo i u Beču. Đura Jakšić je čitavih godinu dana u kući Haritona i Marije Joanović u Beču imao stan i hranu. U Beču se kretao u umetničkim krugovima i družio sa Đurom Daničićem i Brankom Radičevićem. Odlazio je u posete muzejima i upoznavao najviše domete svetskog slikarstva što je, uz njegov veliki slikarski talenat, sigurno doprinelo da postane najveći srpski slikar epohe romantizma.

Oba Haritonova sina su završila visoke škole u Beču. Đorđe Joanović je postao profesor na Medicinskom fakultetu u Beču a Simeon Joanović - konzul Kraljevine Srbije u Beču. Dr Đorđe Joanović je bio potpuno posvećen nauci i nije se nikada oženio. Na pitanje zašto se nije oženio,odgovarao je slično kao Tesla: ''Kad sam započeo sa eksperimentima u patologiji, uvideo sam da nauka zahteva celog čoveka''. Njegov rođeni brat, Simeon Jovanović, bio je oženjen ali nije imao potomaka, tako da se loza familije Joanović ugasila. Svi članovi iz familije Joanović su sahranjeni na groblju u Beodri.


Školovanje i rad na Medicinskom fakultetu u Beču

Đorđe Joanović je rođen u Beču 16. juna 1871. godine. Osnovnu školu je završio u Beču a zatim se upisao u veoma cenjenu Bečku gimnaziju Kaizer und König gde je maturirao 1889. godine. Upisuje Medicinski fakultet u Beču gde diplomira 1895. godine. Odmah po završetku studija zapošljava se na istom fakultetu kao asistent kod čuvenog patologa, profesora Paltaufa (Richard Paltauf) (1858-1924). Za docenta je promovisan 1904. godine, vanredni profesor opšte i eksperimentalne patologije na Bečkom Medicinskom fakultetu postaje 1910. godine a redovni profesor - 1919. godine. Za to vreme, bio je i šef Odeljenja za patologiju Opšte bolnice u Beču. U to vreme je dr Đorđe Joanović imao najviše univerzitetsko zvanje od svih Srba lekara u svetu. Kada je kasije profesor Paltauf umro, njegova katedra na Medicinskom fakultetu u Beču je ponuđena dr Đorđu Joanoviću (koji se u to vreme već preselio u Srbiju). Međutim, dr Đorđe Joanović je želeo da pri Medecinskom fakultetu osnuje i Institut za patologiju i zbog toga je odbio ponudu iz Beča.


Naučni rad

Današnju 'bečku školu' moderne patologije stvorio je profesor Rihard Paltauf zajedno sa svojim najbližim saradnicima: Karlom Stanbergom (Carl Stanberg) i Đorđem Joanovićem. Već prvi naučni rad dr Đorđa Joanovića iz 1899. godine bio je zapažen a odnosio se na poreklo plazmocita. Ubrzo se opredelio za onkologiju kao tada novu oblast u medicini i počeo u naprednim bečkim laboratorijama da vrši eksperimente iz onkološke patologije. Posvetio se eksperimentima kod onkoloških oboljenja i izučavao epidemiologiju karcinogeneze. Izučava patologiju jetre i piše značajne naučne studije iz te oblasti. Svojim rezultatima u eksperimentalnoj onkologiji i otkrićem koncepta autoagresije u medicini dr Đorđe Joanović je stekao reputaciju jednog od najznačajnijih naučnika u svetskim razmerama. Belgijska Kraljevska akademija nauka dodelila mu je 1903. godine nagradu za njegov naučni rad. Doprinos dr Đorđa Joanovića razvoju medicine a pogotovo onkologije u Srbiji je od nemerljivo velikog značaja. Dr Đorđe Joanović je rodonačelnik onkologije i utemeljivač eksperimentalne patologije u Srbiji. Naučni rad u domenu eksperimentalne patologije i imunopatologije bio je pionirski i u svetskim razmerama. Većinu od 58 naučnih radova iz opšte patologije dr Đorđe Joanović je napisao u vreme dok je živeo i radio u Beču.


Odlazak u Srbiju, osnivanje Medicinskog fakulteta u Beogradu

Po završetku Prvog svetskog rata, dr Milan Jovanović - Batut i dr Vojislav Subotić pozivaju dr Đorđa Joanovića da dođe iz Beča u Srbiju i svojim stručnim znanjem i organizacionim sposobnostima pomogne osnivanje Medicinskog fakulteta u Beogradu. Dr Đorđe Joanović se ovom pozivu odmah odazvao i na prvoj sednici održanoj 20. 02. 1920. godine, sastao se prvi kolegijum profesora Medicinskog fakulteta Univerziteta u Beogradu. Za dekana je izabran prof. dr Milan Jovanović - Batut a za redovnog profesora opšte patologije - dr Đorđe Joanović. Tada je dr Đorđe Joanović doneo odluku da napusti svoj naučni rad u prestižnim bečkim laboratorijama i karijeru univerzitetskog profesora u Beču. Preselio se u Beograd 6. maja 1920. godine, sa velikom željom da pomogne razvoju medicine u ratom opustošenoj Srbiji.
Godine 1924. u Beču je umro čuveni profesor Rihard Paltauf. Na mesto njegove upražnjene univerzitetske katedre konkurisalo je dvadesetak uvaženih nemačkih patologa ali je Fakultetski savet Medicinskog fakulteta u Beču odlučio da pozove dr Đorđa Joanovića da se vrati u Beč i zauzme mesto profesora Paltaufa. Bilo je to veliko priznanje za stručnost i znanje koje je imao profesor Đorđe Joanović. I pored loših uslova za rad koje je još uvek u to vreme imao u Beogradu, dr Đorđe Joanović je odbio ponudu iz Beča, želeći da završi svoje projekte koje je započeo u Srbiji. Po osnivanju Medicinskog fakulteta, dr Đorđe Joanović je radio na osnivanju Onkološke službe Kraljevine SHS i dao inicijativu i detaljne idejne projekte za osnivanje Instituta za patologiju u Beogradu. Tri godine je trajala izgradnja u kojoj je dr Đorđe Joanović aktivno učestvovao dajući konkretne savete. Prema nacrtima i idejama dr Đorđa Joanovića podignuta je zgrada novog Instituta za patologiju u Beogradu, koja je svečano otvorena 22.aprila 1926. godine. Bila je to najsavremenija ustanova te namene u tadašnjoj Evropi.
Na otvaranju ovog impozantnog Instituta svečani govor je održao upravo dr Đorđe Joanović. Institut za patologiju u Beogradu je uskoro postao regionalni centar za eksperimentalnu patologiju. U laboratorijama Instituta je dr Đorđe Joanović radio po čitav dan. Kabinet je pretvorio u svoj stan u kojem je i živeo. Dr Đorđe Joanović je svoj život u potpunosti posvetio medicinskoj nauci i borbi protiv bolesti raka. U tom cilju je 27. septembra 1927. godine osnovao Jugoslovensko društvo za izučavanje i suzbijanje raka.





Prof. dr Đorđe Joanović bio je jedini dekan Medicinskog fakulteta koji je na to mesto biran četiri puta (1923/24, 1925/26, 1927/28, 1928/29). Dr Đorđe Joanović je bio osnivač Udruženja jugoslovenskih medicinara čiji je bio počasni i doživotni predsednik. Bio je začetnik ideje da se u Beogradu osnuje Institut za onkologiju i radiologiju. Ovaj institut je završen u jesen 1939.godine pod pokroviteljstvom Njenog Veličanstva kraljice Marije a glavni donator je bio knez Pavle Karađorđević.


Profesor Đorđe Joanović, veliki prijatelj studenata

Dr Đorđe Joanović je iz Beča preneo svoje veliko medicinsko znanje i ugled univerzitetskog profesora. Bio je poznat po svojoj stručnosti, konstruktivnosti, tačnosti i pedantnosti u ispunjavanju svih obaveza koje je preuzimao. Privatno je Đorđe Joanović voleo muziku i umetnost, odlazio na koncerte klasične muzike i sam je odlično svirao violinu. Kažu da je imao tihu i skromnu narav koja je prijala i osvajala sagovornike. Njegovi studenti i saradnici su ga ne samo visoko poštovali i cenili nego i voleli. Davao je podršku studentima i bio na njihovoj strani i kada su oni protestvovali i borili se za autonomiju Univerziteta. Bio je omiljen kao profesor koji u svakoj prilici želi da razume probleme studenata i da im pomogne. Međutim, njegova solidarnost sa studentima koji traže autonomiju Univerziteta ondašnjim gradskim vlastima se iz političkih razloga nije dopadala. Zbog toga je ovaj stari profesor kod vlasti zapao u veliku nemilost... Kada je 1929. godine proglašena Obznana, situacija se na Beogradskom Univerzitetu kao i u čitavoj državi još više zaoštrila...

Tragična smrt Đorđa Joanovića

Neočekivana smrt profesora Joanovića je sve ražalostila i začudila. Okolnosti pod kojima je nastupila smrt dr Đorđa Joanovića do danas nisu sasvim razjašnjene i kod mnogih postoji sumnja da je Đorđe Joanović bio ubijen... 28. januara 1932.godine telo profesora i akademika Đorđa Joanovića pronađeno je u Institutu za patologiju.
Savet Medicinskog fakulteta doneo je odluku da se u Beogradu održi kratko opelo u amfiteatru Instituta za patologiju a da se glavni verski obred obavi u njegovom selu –
Beodri. Tako je i učinjeno: posmrtni ostaci Đorđa Joanovića preneti su vozom u Beodru uz pratnju velikog broja njegovih studenata, prijatelja i kolega. Na sahranu visoko poštovanog profesora došlo je nekoliko stotina studenata Univerziteta u Beogradu, najviše sa Medicinskog fakulteta, a vence su poslale i mnoge ugledne ličnosti iz javnog života Kraljevine Jugoslavije toga doba. Đorđe Joanović je sahranjen na beodranskom groblju 27. januara 1932. godine.

AZUS

Brojač

Zahvalnica Građanima

IN MEMORIAM

Glavni meni

Novi nacionalni vodiči

Bilten psihijatrijskog odelenja

Opšta bolnica "Đorđe Joanović" Zrenjanin
This site is powered by e107, which is released under the terms of the GNU GPL License. | Designed by Bojan Vukov